In Thailand (deel 2)

24 mei 2019
Mijn tijd in India zat er op. Tijd voor het volgende avontuur. De vraag waar de volgende bestemming zich moest bevinden spookte meermaals door het hoofd.

Uiteindelijk besloot ik dat het Laos zou moeten worden. Tussen India en Laos ligt: Thailand. In Chiang Mai heb ik het reuze naar de zin gehad. Dus leek het mij een prima regeling (met mijzelf) om ook nog even in Chiang Mai bij te komen van alle tandheelkundige beslommeringen. Zo gezegd, zo gedaan.
Kon voor weinig een ticket boeken van Delhi, via Bangkok, naar Chiang Mai waar ik het Star Hotel weer geboekt heb voor een paar nachten.

Vliegen is niet altijd veilig voor je maag

Ik had een nachtvlucht via NokAir geboekt, maar het eerste deel van de reis werd uitgevoerd door Nok Scoot. Vast family :).
Voor de reis had ik een premium seat geboekt en een maaltijd. Bij de prijsvechters zit je in een standaard stoel altijd met je knieën in je nek, dus ik betaalde graag iets meer. (achteraf bleken de plaatsen ruim bemeten)

Het inchecken ging gelukkig goed, want ik had een heleboel zooi, uit mijn koffer gefilterd en achtergelaten/weggegooid in het hotel.
Alleen mijn handbagage, voorheen ruimbagage, was wat groot en zwaar uitgevallen, maar die hield ik wijselijk verscholen onder de incheckbalie.

Bij de boardinggate viel het me eigenlijk pas op dat ik maar 1 boardingpas had ontvangen, alleen voor het deel richting Bangkok.
Natuurlijk heb ik navraag gedaan en kreeg te horen dat ik in Bangkok opnieuw moest inchecken ( self-service noemen ze het). Ik zou in Bangkok worden opgevangen en door het systeem worden begeleid. Pfff. ik gerustgesteld.

In het vliegtuig aangekomen bleek ik een standaardplek te hebben. Ja, maar daar heb ik niet voor betaald. (dacht ik)
De purser was allerliefst. Checkte en recheckte. Keek op mijn ticketbevestiging, snapte er zelf ook niks van, maar gaf mij toch maar een premium seat. Er was namelijk plek zat in het vliegtuig. Wie vliegt er ook om 3 uur ‘s-nachts. Stelletje gekken 🙂 🙂 .
En…. zei ik, ik wil ook mijn maaltijd hebben. Tuurlijk, wordt geregeld.

Voedselvergiftiging?

Eenmaal stabiel in de lucht kreeg ik eigenhandig van de purser mijn maaltijd, noodles met kip, aangereikt. En een flesje water.
Bijzonder was het allemaal niet, maar ….. om 3.30 ligt de kok nog te pitten, dus kant-en-klaar.

Ik was nauwelijks uit het vliegtuig gestapt of ik voelde het “dun langs de broek”, en rennen hielp niet meer.
Geleerd van de vorige vluchten had ik een verschoninkje in mijn handbagage.
Verdere details zal ik jullie besparen, maar ik wil wel meegeven dat ik er 2 dagen last van heb gehad, gepaard gaande met een behoorlijke koorts.

Voor mijn vertrek had nicht Tamara – verpleegster – mij ingefluisterd dat mijn lijfsdrank Cola bijzonder goed hielp tegen deze ongemakken. Nu kon ik weer legaal zondigen. Binnen no-time was ik daardoor hersteld.

Achteraf bleek dat ik alleen voor het tweede gedeelte van mijn vlucht – Bangkok => Chiang Mai voor een premium Seat en een maaltijd had betaald. M.a.w: boontje komt om zijn loontje 🙂 .

Frozen shoulder

26 mei 2019
Zoals jullie weten ben ik al tijden bezig bij de fysio om mijn schouder te behandelen. Het heeft enigzins geholpen, maar ik ben nog niet pijnvrij en zeker nog niet volledig “mobiel”.

Op YouTube vond ik een video over de behandeling van Frozen Shoulders door Mr. Suwat, verbonden aan het “Thai Traditional Medicine Research & Development Institute”. En jawel, gevestigd in Chiang Mai.
Gelijk een afspraak gemaakt en kon vandaag gelijk terecht. Ze zijn 1,5 uur met me bezig geweest. Nou, ik kan je vertellen, het is GEEN pretje. Wat heeft die man me pijn gedaan. En het is nog niet over.
Ik mag nog zeker 2 -3 keer terugkomen. Dan moet het zijn vruchten hebben afgeworpen. We gaan het zien.

Al met al wordt het zo wel een pijnlijke wereldreis.

“Een waar gebeurde droom”

27 mei 2019
Doorgaans ben ik na pakweg 10 seconden nadat ik wakker word mijn droom alweer vergeten. Maar deze ….

“Tegen het einde van mijn slaapcyclus werd ik me bewust van de volgende droom:

Samen met mijn ouders, mijn zusje en Riet, verbleven we in een appartement aan de Merelstraat.
Ik was een jongeman en op dat moment in de woonkamer. Mijn zusje als jonge blom, met de vlechten nog in het haar en een vooroorlogse bril.
Mijn ouders een stuk jonger uiteraard, en Riet ook ietsje.

Ik was op de hoogte dat er bij de buren iets aan de beglazing zou gebeuren waarbij een hoge kraanwagen zou worden ingezet. Op het balkon stonden een paar blauwe opbergboxen.
Aan de galerijzijde stond de kraanwagen rustig te wachten tot het aan de beurt was zijn taak te verrichten. Niks aan de hand.
Aan de balkonzijde verscheen plotsklaps ook een kraanwagen, maar van het kaliber “we komen de boel eens even grondig slopen”.

De arm van de “balkon kraanwagen” begon te zwiepen en beukte een paar keer op de balustrade en op de blauwe boxen. Er ontstond een gat bij de buren waardoor ik in hun woonkamer kon kijken.
De kraanwagen bleek ook nog een bak te hebben met van die haaientanden. Die beukte nog harder op de balustrade. Met enige snelheid brak het balkon af. De voorgevel verdween. De muren in huis werden kaal.
Ik riep keihard om mijn zusje. Joan, Joan. Ze moest die kamer uit. Ik moest haar redden. Ik greep haar hand vast en sleurde haar de kamer uit. Samen richting de galerij.
Mijn ouders en Riet waren in de keuken aan de galerijzijde en moesten zichzelf maar even zien te redden.”

Wat er daarna gebeurde….. Hoe het afliep? Ik werd toen wakker. Helaas.
Wie weet morgen een vervolg. 🙂 🙂
Vaststaat dat we beiden – Joan en ik – in het werkelijke leven “groot” zijn geworden. Mijn ouders genieten/genoten een respectabele leeftijd. En Riet, strong as ever.

En de realiteit is: Als er iemand gered moet worden dan ben ik dat doorgaans. Joan is heel georganiseerd. Ik ben de opportunist.

Scooter huren

29 mei 2019
Chiang Mai is een prima plek om je per scooter te verplaatsen. Het verkeer is, in tegenstelling tot India, redelijk goed georganiseerd. Automobilisten rijden uiterst voorzichtig en de wegen zijn van goede kwaliteit.

Op elke hoek van de straat is er wel een verhuurbedrijf voor scooters en motoren te vinden.
Mijn ervaring van mijn vorige verblijf in Chiang Mai met ‘Bamboo Bikes’ was voor mij reden om daar weer heen te gaan.
Door de eigenaren, waar ik voorgaande keren een praatje mee had gemaakt, werd ik hartelijk ontvangen. Herkenning.

Ik kon niet dezelfde, nieuwe, scooter krijgen want die was blijkbaar verhuurd, maar wel één uit dezelfde categorie. Een oud barrel viel mij ten deel. Hmmm, ik was natuurlijk niet echt blij. Maar goed, een scooter is een scooter, en ik was er niet voor een schoonheidswedstrijd.
Na ongeveer 1,5 km heb ik rechtsomkeer gemaakt. Terug naar Bamboo Bikes. Het stuur was niet goed uitgelijnd, waardoor het sturen een beetje onzeker/onvoorspelbaar was. De klusjesman kwam met één of ander leuterverhaal en dat er niets aan de hand was. De eigenaar constateerde eveneens dat het stuur niet recht stond en gaf mij dus gelijk. Ik kreeg een nieuwe scooter. Scooter 2.

Scooter 2 reed goed, maar….. de kilometerteller deed het niet. En van de helm die ik had meegenomen deed de sluiting het niet goed.
Bij mijn volgende bezoek, een dag later, vertelde de klusjesman me dat het allemaal niet zo erg was. Het was niet ongebruikelijk dat de snelheidmeter het soms wel en soms niet deed. ???? En de helm, daar doen we een elastiekje om de sluiting heen. Zie je wel, allemaal zo opgelost.
De mensen die me een beetje kennen weten dat ik op zo’n moment, ondanks mijn zeer ontspannen leven, in de “je kunt verbranden met je geleuter”-stand stond.
Ik heb een nieuwe helm gepakt en de eigenaresse bood me een andere scooter aan. Scooter 3.

De volgende dag zat ik te eten, recht tegenover Bamboo Bikes, en zag ik de eigenaar aan komen rijden. Ik heb hem gevraagd te stoppen en hem mijn irritaties/onvrede overgebracht. Met dank voor mijn feedback vervolgde hij zijn weg.

De volgende dag toch nog even bij hen langs gereden. Het knopje van mijn richtingaanwijzer bleef steeds hangen. Heel irritant. Moest dus even aan de olie.
De eigenaar kwam onmiddellijk naar mij toe om zich te verontschuldigen en mij te melden dat hij later nog was teruggereden om mij een andere scooter aan te bieden. Die kreeg ik nu dan. Een upgrade naar een veel duurdere scooter. Weliswaar met wat schade, maar niet opvallend. En dat voor dezelfde prijs. Zolang ik maar wilde. Scooter 4.
Hé hé, eindelijk een scooter zonder problemen. Ga ik nog eens terug naar Bamboo Bike? Ik denk het niet.
Op hun website spreken ze over kwalitatief goede scooters. Nou, ik heb 4 “oude” scooters gekregen, slecht/niet gecontroleerd voordat ze verhuurd worden. En van de leuterverhalen van de klusjesman zakt mijn broek al helemaal af.

Verhuizen

30 mei 2019
Ik had het naar mijn zin gehad in het Star Hotel. Ruime kamer, alles wat een mens nodig heeft was/is aanwezig. Tot vandaag had ik geboekt. Ik was nog niet zover om verder de wereld in te trekken, dus mijn verblijf moest verlengd worden.

De prijzen van hotels die via Booking.com worden aangeboden wijzigen constant. Korting hier, korting daar.
Dus heb ik gisteren toch maar eens gekeken wat er aan aanbod was. Kon ik mijn verblijf in het Star Hotel verlengen tegen een beter prijsje?

Hé, toen zag ik een aanbod voor het Grand Hotel Romena. Zag er redelijk goed uit. Een grotere kamer dan het Star. Maar liefst 35m2.
Wijs geworden van eerdere ervaringen ben ik, voordat ik ging boeken, maar eens langs gereden om te kijken of de foto’s en de beschrijving ook daadwerkelijk klopten. Exact als de beschrijving.
Dus heb ik voor een paar dagen (5) geboekt. Rechtstreeks bij hen, zonder tussenkomst van Booking.com . Voor € 14,- per nacht, incl. ontbijt, was ik “onder dak”.

In de dagen/weken daarna heb ik mijn dagen vooral gevuld met:
– Naar de “schouderfluisteraar gaan. Veel pijn geleden; Heeft voor Thaise begrippen een aardig bedragje gekost; iets verbetert, maar nog niet over of pijnvrij.
– Naar de nightmarkets gaan. Een beetje wandelen, kijken en eten. Niks kopen, want ik heb al genoeg overvracht op mijn reizen.
– Elke dag de scooter opwarmen en een windrichting op rijden. Kijken waar ik uitkom, wat er te zien valt. En zo kom je plotsklaps bij een attractie of een shopping mall. Je parkeert je “stalen paard” en neemt een kijkje. Maakt wat foto’s en vervolgt daarna je weg. Ofwel verder naar het onbekende of terug naar het hotel.
– Restaurantjes bezoeken voor de lunch en diner. Er is zoveel lekkers te eten en een ieder maakt het op zijn/haar manier klaar. Heerlijk.

Het is tijd om te vertrekken

13 juni 2019
In mijn reisschema heb ik opgenomen een reis naar Laos. Van diverse zijden had ik gehoord dat je daar ECHT heen moet. Opkomend vakantieland, veel natuur, en vooral goedkoop.

Voor een redelijk bedragje kon ik mijn vlucht en hotel boeken.
Rechtstreeks vliegen was helaas niet mogelijk. Eerst uurtje vliegen naar Bangkok en van daaruit uurtje richting Vientiane, de hoofdstad.

Chiang Mai (voorlopig) achter mij latend.

Toch weer terug in Chiang Mai

23 juni 2019
Na aankomst in Chiang Mai heb ik toch maar even contact gezocht met Margriet, mijn geheime concu-travelagent. Ik heb nu even rust en ga me beraden, na ontvangst van haar reisplan, waar ik heenga en wanneer. Voorlopig zit ik voor weinig in een prima hotel. Ik heb mijn motorbike en kan overal heen, waar ik maar heen wil.

Dit keer een redelijk zware motorbike gehuurd zodat ik ook wat verder weg kan. Wat comfortabeler.

Eerste grote trip

25 juni 2019
Ik had gelezen over een mooie route richting het noorden. Door de bergen. “Maar” 165km, naar Phayao. Volgens Google een trip van zo’n 3 uur.
Voor de zekerheid wat ondergoed en tandenborstel meegenomen. In geval van ….. Je weet maar nooit. Bovendien zou er in en rond Phayao ook het een en ander te zien zijn, waaronder een waterval.

De reis duurte echter wat langer dan gepland. Google heeft het wel eens vaker dat het “op hol slaat” en je alle richtingen uitstuurt, behalve de goede.
Bovendien werd er een behoorlijk stuk aan de weg gewerkt, zodat alleen stapvoets rijden mogelijk was. Een grote stofbende. Niet goed voor de gezondheid van de mens als je achter auto/bussen aan rijd.
Ik ben er uiteindelijk gekomen en besloot maar gelijk een hotelletje te boeken voor een paar euri’s. Ik had inmiddels wel een kont als een aap.

De volgende dag de omgeving verkend en naar de waterval. Zwembroek in de aanslag (ja ja, had ik meegenomen).
Nou, die waterval bleek inmiddels een klein straaltje te zijn. Zoveel water was er nog niet gevallen. Ik was ook de enige in het complex. Zelfs de stalletjes waren (nog) leeg.
Toen maar naar een Tempelcomplex gereden, boven op een berg. Ook niets te halen. Nog helemaal leeg. Ook hier was de verkoop van “rommel” niet op gang gekomen.
Na de lunch besloot ik daarom maar terug te rijden naar Chiang Mai. Weer een prachtige rit. Dit keer wat korter en sneller thuis.